Hoewel ik moe ben, heb ik moeite om die nacht in slaap te vallen en lig ik te draaien en woelen. Ik zie het 2u worden voor ik eindelijk de slaap vat. Als de wekker gaat, besluit ik daarom rustig aan te doen. Deze ochtend maak ik een trage start. Ik lig nog lekker en geniet van het fijne plekje. Het is nog heel mistig buiten mijn tent en ik voel weinig haast om eruit te komen. Als het licht genoeg is, kruip ik uit mijn tent en ontbijt ik aan een van de picknicktafels. Vandaag is het zo’n 21km tot aan Rebollar, dat is prima te doen, dus ik haast me niet.

Code geel

Het loopt al tegen 11u als ik mijn weg vervolg. Ook vandaag is het weer mistig en bewolkt. Het weerbericht geeft code geel af voor regen vandaag en morgen. Maar het geluk is die dag met me, waardoor de meeste regen naast me valt. Ik zie de regen uit de wolken vallen, soms maar enkele meters verderop, en iedere keer is mijn regenkleding overbodig. De regenachtige dag laat de temperatuur ook flink dalen. De paden zijn vandaag tienduizend keer beter begaanbaar in vergelijking met gisteren. De 800 geplande hoogtemeters zie ik op deze manier ook prima zitten. In plaats van los grind stap ik op grote stenen en loop ik geleidelijk omhoog.

Overpeinzingen over bagage en materiaal

Terwijl ik wandel, reflecteer ik op de spullen die ik bij me heb, in het bijzonder mijn stok. Ik lees een boek van iemand die de camino loopt en de stokken uiteindelijk vergeet, maar ze toch maar weer ophaalt. Op de een of andere manier kan ik niet goed met 2 stokken tegelijk lopen. Motorisch is dat een ding, ik struikel over mijn voeten en stokken, en daarmee vorm ik alleen maar extra risico’s. Dus ik wandel met één stok. In mijn jeugd tijdens wandelingen op vakantie wandelde ik ook altijd met één stok. Het is misschien ook maar wat je gewend bent. Is het niet ook logischer, vroeger liepen mensen toch ook maar met één stok? Zo’n houten, waar je die metalen pinnetjes op kon verzamelen. En oude mensen zie ik ook nog steeds maar één stok gebruiken.

Trouwe metgezel en wapen

En die stok, dat is intussen een trouwe, onmisbare metgezel geworden tijdens mijn hikes. Het helpt me mezelf omhoog trekken de berg op, het geeft me balans als ik afdaal. Het is mijn wapen die ik in de buurt houd als ik ga slapen. Zeker in de nachten met de wilde zwijnen was ik heel dankbaar dat ik mijn stok had, om mezelf in het uiterste geval te kunnen verdedigen. De stok heeft al vaker z’n waarde bewezen als ik honden op afstand moest houden. Ook in deze etappe, vrij aan het begin ervan, kwamen twee honden achter me aan stormen die ik gelukkig op afstand kon houden met mijn stok. Een andere situatie is wanneer ik door velden met koeien en stieren moet wandelen. Dan voel ik me behoorlijk kwetsbaar tussen die reusachtige kolossen. Ook al zou ik misschien niet veel uit kunnen richten tegenover een dolle stier, het is toch een prettig idee om iets in handen te hebben.

Valbreker en alleskunner

Wat vaker voorkomt is dat mijn stok een valbreker is. Ik kan niet meer op 2 handen tellen hoe vaak ik al mijn balans verloor, uitgleed of struikelde en dan mijn stok in de grond kon steken om te voorkomen dat ik viel. Ook gisteren was dat aan de lopende band aan de orde. Met die losse stenen, steile paden en topzware bepakking is dat ook niet zo gek. De stok gebruik ik ook regelmatig om het terrein te verkennen. Dan steek ik hem bijvoorbeeld in de grond om te peilen of het drassig is, of hoe diep het water is dat ik over moet steken. Of als de grond sterk begroeid is, kan ik een idee krijgen waar de grond zich onder mij bevindt. Ik gebruik hem als houvast als ik een steentje uit mijn schoen pulk. Als ik door dicht begroeide stukken loop, haal ik de takken en begroeiing opzij met mijn stok, of zwaai ik hem voor me uit om de spinnenwebben weg te halen. Dat laatste is geen overbodige luxe, omdat ik vaak de enige ben die sinds jaren dit pad gebruikt. Soms helpt de stok me om hoger hangend fruit te bereiken, om bijvoorbeeld een vijg of sinaasappel te plukken. Een veelzijdig instrument, en eentje die ik niet zou willen missen.

Pet en zonnepaneel

Mijn pet is ook een geliefd stukje bagage. Het voordeel van een pet ten opzichte van een zonnebril, is dat het wel beschermt tegen de felle zon, maar nog steeds genoeg licht hebt als het bewolkt is. Dat voorkomt dat ik steeds van bril moet wisselen. Mijn pet houdt mijn haar op z’n plek en voorkomt dat mijn krullen in de begroeiing blijven hangen en voor onnodig veel extra klitten zorgen. Een kam heb ik niet bij me, dus na een paar dagen loop ik erbij als een plumeau, dat neem ik voor lief. Dit jaar loop ik voor het eerst met een zonnepaneeltje, en hoewel die erg langzaam laadt, zorgt het wel voor extra batterij. Elk beetje extra energie in de powerbank is meegenomen, en het geeft mee een fijn gevoel dat ik nooit compleet zonder stroom zal komen te zitten. Dat geeft me iets meer speling om bijvoorbeeld wat vaker mijn telefoon te gebruiken, al is het maar om muziek te luisteren of te navigeren.

Aanpassingen in kleding en gas

Een andere aanpassing die ik dit jaar heb gedaan, is dat ik mijn dikkere folierol heb gewisseld voor een dunner foliematje. Daar heb ik spijt van. Het dunne foliematje waait weg, scheurt snel en geeft geen extra comfort onder mijn slaapmat. Dat zal ik volgend jaar weer terug aanpassen. Ook ga ik volgend jaar een warmere slaapzak meenemen, hoewel dat meer gewicht en volume betekent. Ik wil niet riskeren dat ik het echt te koud heb ’s nachts. Ook ga ik mijn afritsbroek thuislaten en in plaats daarvan een extra legging meenemen. Deze reis doe ik nu al 3 weken met hetzelfde gaskannetje, terwijl ik er wel 2 met me meedraag. Het zou mooi zijn als ik volgend jaar halverwege mijn tocht een nieuw gaskannetje kan kopen, scheelt toch weer 420gram. En als ik ergens gas kan kopen, dan zal ik er ook wel droogmaaltijden kunnen halen.

Zeepblokjes en stekkerblok

Op advies van Steef had ik een snellader meegenomen: dit stekkerblok is een stuk groter dan de normale exemplaren en aanzienlijk zwaarder. In de praktijk heb ik die snellader eigenlijk nooit nodig. De enige momenten dat ik iets oplaad, ben ik er een hele nacht, en dan kan het net zo goed met een langzame lader. Die ga ik volgende keer ook omwisselen. Vorig jaar had ik knijpflacons met zeep en shampoo, waar ik direct de eerste nacht de nadelen van ondervond toen één ervan was opengegaan in mijn tas waardoor alles onder de douchegel zat. Dat zou me niet nog eens gebeuren, dus heb ik nu gekozen voor een blokje zeep en stukje shampoobar. Die zitten in een zakje van wetsuit, ideaal want het is waterdicht en lekvrij. De blokjes zijn klein en gaan lang mee, ideaal! Daarentegen ben ik wel een nagelknipper vergeten, ook iets voor op het lijstje volgend jaar.

Van Rebollar naar Siete Aguas

Onderweg zoek ik naar Rebollar op de borden, maar nergens wordt deze plek aangegeven. Wel zie ik een onbekende plek, Siete Aguas, op de borden. Ik pauzeer boven op een berg en pak mijn kaart erbij. Hierop wordt duidelijk dat ik helemaal ben afgebogen van de route zoals ik hem had gepland, en de routemarkering van de gr7 op de grond dus ook hier is aangepast ten opzichte van de papieren en digitale kaarten. Ik loop helemaal niet naar el Rebollar! Nu volg ik de nieuwe gr7 die binnendoor loopt, naar het dorp Siete Aguas. Aan mijn eigen planning heb ik niks meer.

Alles gesloten

Dat betekent dat ik wederom goed moet opletten op de markeringen op de grond, want dat is de enige navigatie die ik nog heb. Dat ik nu naar een dorp loop, geeft me echter ook nieuwe hoop: daar vind ik misschien een supermarkt en cafés voor inkopen! Maar die hoop wordt al snel de kop ingedrukt als ik daar rond 16u aankom: alles is dicht en het hele dorp is compleet uitgestorven. Wat gek? Volgens google maps zitten er aardig wat horeca zaken en een supermarkt, maar niks is open. Misschien is het een feestdag? Wel zie ik een bord met de nieuwe route van de gr7, waarop ik kan zien dat de volgende etappe naar Chera loopt. Morgen zal ik dus opnieuw langs een dorp lopen met kans op winkels en dus nieuwe voorraad. Daarom besluit ik het ‘dorp met de zeven wateren’ achter me te laten en verder te lopen. Maar niet voordat ik nog mijn flessen vulde bij de, jawel, 7 verschillende fonteinen op het centrale dorpspleintje. Zouden ze dan ook allemaal een andere bron en andere smaak hebben?

Area Recreativa

De route is erg mooi buiten Siete Aguas, en duidelijk zeer recent aangelegd. Ik volg een pad door een brede kloof, terwijl donkere regenwolken en felle zon me vergezellen en een mooi lichtspel vormen boven mijn hoofd. Ik geniet van deze laatste kilometers, die goed begaanbaar en met niet al te veel hoogtemeters zijn, en kom uiteindelijk bij een volgende picknickplek aan. Deze area recreativa is weliswaar een stuk kleiner, en meer openbaar, langs een grindweg en met enkele boerderijen in de omgeving. Bij de kraan zitten twee jongens te chillen die zo te zien in de omgeving aan het fietsen zijn en hier pauzeren. Om niet teveel aandacht te trekken besluit ik eerst te gaan eten, en te wachten tot de jongens weg zijn voordat ik begin met het opzetten van mijn tentje. De picknickplek kijkt uit op de kloof waar ik zojuist doorheen ben gelopen, en over een vrij open veld. Op de picknickplek staan enkele jonge populieren als schamele beschutting.

Gesnapt door de boswachter

De jongens maken helaas weinig haast om te vertrekken, en ik voorzie regen, dus besluit ik toch maar te beginnen met het opzetten van mijn tent. Als ik net mijn binnentent op heb staan, komt er een jeep het terrein op rijden. Shit, de boswachter, maakte ik direct op uit de tekst op de zijkant van de jeep, en de zandkleurige kleding van de man achter het stuur. ‘Nu ben ik de sjaak, ik zal een boete krijgen en een reprimande, en waarschijnlijk moet ik hier weg en nog uren ronddolen, of word ik verplicht een veel te dure hotelkamer te boeken’, gaat er door me heen. Ik besluit mijn onschuld en vrouwelijke charmes in de strijd te gooien om de schade zoveel mogelijk in te perken. ‘Goedemiddag, heeft u permissie om hier te kamperen?’. Het heeft geen zin om te liegen. ‘Nee, ik wist niet dat dat nodig was, hoe had ik dit moeten regelen?’, reageer ik, naar waarheid trouwens, want ik zou het echt niet hebben geweten. De man blijkt tot mijn verrassing juist een vaderlijke bezorgdheid te uiten, en is totaal niet bezig met dat ik hier niet mag zijn. Hij kijkt me wat verlegen aan, met vriendelijke, bruine ogen en halflang bruin haar onder een kaki kleurige hoed. Ook laat hij me zien hoe ik bij de plaatselijke gemeente een document kan invullen om hen zo te laten weten wanneer ik waar ben, zodat de lokale autoriteiten er weet van hebben op het moment dat er iets mis zou gaan.

‘Be safe’

De omgeving waar ik me nu in bevindt is behoorlijk uitgestrekt en ondoordringbaar, verdwalen is daarom niet ondenkbaar. Als er iets met me zou gebeuren, is het voor de lokale autoriteiten heel lastig om mijn locatie te bepalen. In een mengeling van Spaans en Engels wissel ik dankbaar en opgelucht woorden uit die hem uitleggen waar ik vandaag kom en wat mijn onderneming inhoud. Hij drukt me op het hart om altijd aan iemand te laten weten waar ik ben, en veilig te doen. Zijn doordringende blik laat geen twijfel dat hij dit oprecht meent. Gelukkig wandel ik buiten het bosbrandseizoen, maar er is wel slecht weer op komst en in de herfst kan het weer onvoorspelbaar en zeer slecht zijn, waarschuwde hij me. Met een tikje op zijn hoed stapt hij weer in de auto en neemt afscheid. Opgelucht dat ik nu met toestemming mag kamperen, eet ik mijn adventure food en zoek daarna mijn tent op, omdat het al snel begint te regenen. Met uitzicht op de ondergaande zon drink ik thee, en geniet van een relaxte avond.

Het bericht Spanje gr7 dag 22 / 51 Tabarla – Siete Aguas verscheen eerst op Struin Stories.

Slaapkamer

Misschien wel de belangrijkste kamer van je backpack. Hieronder vallen de volgende zaken:

1. tent
2. slaapmatje
3. slaapzak
4. lakenzak
5. eventueel een opblaasbaar kussentje en/of kussensloop

Je tent, slaapmat en slaapzak hangen met elkaar samen. Zo heb je tenten die heel goed geïsoleerd zijn en daardoor warmer blijven van binnen, waardoor je slaapmat en slaapzak alweer minder isolerend hoeven te zijn. Andersom kan je tent juist erg lichtgewicht en daarmee minder warm zijn, waardoor je matje en slaapzak misschien wel warmer moeten zijn. Dit is vooral ook persoonlijk en hierin is er geen goed of fout. Omdat kampeeruitrusting, vooral lichtgewicht materialen, behoorlijk prijzig is om aan te schaffen, is het een goed idee om eerst spullen uit te proberen door het te lenen van bekenden, of te huren. Dit laatste kan bijvoorbeeld bij Hikers House. Ook heeft de Decathlon vaak aantrekkelijker geprijsde alternatieven.

Tent

Wij hebben een 2- en 3-persoonstentje. Eigenlijk is de 3-persoonstent meer een 2-persoonstent, maar 3 kinderen gaat ook nog prima. Onze tenten wegen 1,7 en bijna 3kg. Hierin zijn eindeloos veel variaties. Ik zou wel aanraden om dubbelwandige tent te kiezen. Er bestaan zeer lichte, enkelwandige tenten, dus zonder binnentent, maar hierdoor is er veel condensvorming op het tentzeil, waar je al gauw tegenaan zit met je matje of slaapzak. Met kinderen loop je dan sneller het risico dat de slaapzakken nat worden door de condens.

Slaapmat

Slaapmatjes zijn misschien wel de grootste uitdaging met kamperen. Hoeveel slaapmatjes, opblaasbare en selfinflatable bedjes wij al niet hebben versleten, geplakt en vervangen… een gebed zonder eind lijkt het soms. Toch lijken de lichtgewicht slaapmatjes van de Decathlon zeer hufterproof en daarmee een goede overweging. Zelf krijg ik pijn in mijn gewrichten van de meeste matjes omdat ik een zijslaper ben. Ik heb geïnvesteerd in mijn exped matje, en wil nooit meer een ander. Deze is erg duur, maar ik slaap hier voor het eerst comfortabel op. We slepen ook nog 2 zilverfolie matjes mee, als extra bescherming tegen scherpe voorwerpen op de bodem, en als extra isolatielaag onder de matjes.

Slaapzak

De slaapzakken zijn nog een uitzoekerij, en ben ik zelf nog niet over uit wat hierin nou het handigst of meest aanbevolen is. We hebben door de tijd heen gewoon maar wat uitgeprobeerd, en daarbij gevarieerd in comfort temperatuur en gewicht. Daardoor hebben we nu 5 verschillende slaapzakken, van verschillend gewicht, formaat en comforttemperatuur. Zo is de kleinste zo klein op te vouwen, dat deze net zo groot is als een grote bidon en slechts een halve kilo weegt. Maar het nadeel is dat deze alleen met (hoog)zomer te gebruiken is, en ik het al snel te koud heb in deze zak. De grootste weegt bijna, of meer dan 2 kilo, en is daarentegen weer geschikt voor kamperen bij vorst. Als we met 5 man op pad gaan, dragen wij als ouders de zwaarste slaapzakken, en de kinderen de lichtste. Met als nadeel dat we dus in de zomer vaak te warme slaapzakken met ons meedragen, maar in ieder geval geen risico op koude nachten.

Lakenzak

Een lakenzak nemen we mee als extra isolerend laagje, maar bovenal voor de hygiëne. Een lakenzak kun je gemakkelijk wassen, en je slaapzak niet. Bovendien voelt een lakenzak gewoon aangenaam en kan je bij warme nachten enkel in je lakenzak slapen in plaats van je slaapzak.

Kussen

Een kussentje is geen must. Veel mensen gebruiken hun kleding als kussen, waar ze eventueel een kussensloop om de kledingbundel doen. Ik wissel het af: soms slaap ik op mijn kleding als kussen, soms neem ik een opblaasbaar kussentje mee. Die laatste is ook recent weer lek gegaan dus ook niet altijd een succes. Bovendien is het extra gewicht een afweging: wat is het je waard?

Slaapkamer in het hoofdvak

Mijn slaapmat gaat onderin mijn hoofdvak, omdat dit (relatief) het zwaarste is van de tas. Gevolgd door mijn kledingtas. Mijn slaapzak prop ik in de ruimte eromheen, dus zonder de hoes. Op deze manier gebruik ik de ruimte efficiënt. Mijn tent bindt ik vast aan de buitenkant van mijn tas.

Kledingkast

De maanden na ons Griekenland avontuur maak ik wat solo uitjes en ga ik op mini avontuur met onze oudste dochter. We wandelen in de wintermaanden en in de kou, en zo kon ik mijn materialen testen in barre weersomstandigheden, met regen, vorst, wind. Ik kom erachter dat in de kleding nog een hoop te leren valt, en dat de norm sneldrogend, licht en isolerend is. Zo ontstond door de tijd heen een, min of meer, standaarduitrusting voor zowel ons als de kinderen. Ik neem jullie mee door de rugzakinhoud wat betreft de kleding:

• 2 korte mouwen T-shirt
• 1 lange mouwen shirt (merinowol)
• 1 korte broek
• 1 lange broek (afritsbroek)
• 1 legging (liefst merinowol) voor extra warmte laag onder de lange wandelbroek, en/of als slaaplegging, of gewoon als extra wandellegging.
• 1 warme trui of vest van fleece
• 1 donsjas (hebben alleen wij als ouders, niet per se nodig in de zomer)
• 1 regenjas
• 1 lichtgewicht regenbroek (ik ben de enige die deze heeft, niet noodzakelijk in de zomer)
• 1 paar lichtgewicht handschoenen van fleece
• 1 buff (sjaal, muts, oorwarmers of haarband in 1)
• 3 paar sokken en onderbroeken (1 set draag je al, de andere 2 sets in de tas)
• lichtgewicht slippers of sandalen
• een pet

Dit is wat er vrijwel altijd meegaat in de tas. Het komt erop neer dat we 1 set dragen, en 1 set in de tas hebben, zodat je het ene setje kan uitwassen en drogen, terwijl je de ander aanhebt. Heb je in ieder geval geen keuzestress wat je aan zult trekken die dag. Ook weleens lekker.

Qua soort kleding en materiaal ben ik fan van merinowol. Het is zacht, lichtgewicht, sneldrogend en heeft als heel groot pluspunt dat het vieze geurtjes opneemt waardoor het niet snel stinkt. Zelfs niet als je het meerdere dagen achter elkaar draagt en je veel zweet. Het is wel prijzig, maar wat mij betreft zeker de investering waard. Andere spullen die zich goed lenen zijn sportspullen: ook deze materialen zijn vaak sneldrogend en lichtgewicht, maar hebben als nadeel vaak wel dat ze sneller gaan stinken. Voor mijn zoontje doe ik een zwembroek als korte broek in zijn tas, en voor mijzelf een sport-bh waarin ik ook kan zwemmen. Probeer, in andere woorden, te kijken of kleding multifunctioneel gebruikt kan worden.

Alle kleding prop ik in een grote vuilniszak of waterdichte zak, zodat ik gemakkelijk bij de rest van mijn spullen in de tas kan komen. Bovendien houdt een vuilniszak de kleding droog, mocht je tas nat worden.

De keuken

De keuken is de andere belangrijke tak van de tas. Deze zit bij mij in mijn ondervak van mijn backpack. Hierin zitten de volgende onderdelen:

1. gasbrander en gastank
2. bestek en servies
3. eten en drinken
4. afwasmiddelen
5. vuilniszakken en hersluitbare zakjes

Brander

Het allerbelangrijkste is een manier om je water te verwarmen. Ook hierin zijn 100 opties. Ik heb twee branders: mijn MSR pocketrocket en eenzelfde variant van de Decathlon. Als we met het gezin op vakantie gaan, neem ik beide branders mee, en nog extra gastanks. Zowel de MSR brander als die van de Decathlon bestaan uit een pannetje om ruim een liter water in te koken, een plastic bakje (of 2) om uit te eten, een brander met ingebouwde ontsteker (dus geen lucifers of aansteker nodig, wél aan te raden om mee te nemen!) en een deksel. Er past precies een klein gastankje van 230ml in, zodat het geheel compact kan worden opgeborgen in het pannetje.

Servies en bestek

Qua servies nemen we niet meer mee dan bij de brander zelf zit. Als ik alleen ben, eet ik uit het bijbehorende bakje, of direct uit de pan. Idem dito met z’n vijven, waarbij we soms gezamenlijk uit eenzelfde bakje eten, of om de beurt. Bestek bestaat uit sporks, zowel van plastic als metaal. Die van plastic zijn lekker licht, maar staan erom bekend sneller te breken. Ik heb één lichtgewicht titanium spork voor mijn soloreizen. Licht en onbreekbaar, wel prijzig. Ook nemen we één mok mee, van metaal. Hier drinken we alles uit: koffie, fanta, wijn, thee, cup a soup… Een ander onmisbaar stuk bestek is een goed zakmes. Ik neem mijn multitool standaard mee in het zijvak van mijn heupband, zodat ik hem voor het grijpen heb. Daarin zit ook mijn firesteel: een stuk metaal en vuursteen om altijd gegarandeerd het gas aan te kunnen steken.

De afwas

De afwasmiddelen bestaan uit een schuursponsje en een klein flesje afwasmiddel en een sneldrogend minitheedoekje. Die laatste heb ik welgeteld nog nul keer gebruikt. We drogen niet af, schudden simpelweg de druppels er vanaf en bergen de boel dan weer op. een teil is onnodig: op campings heb je een gootsteen, en bij wildkamperen was je af in de pan zelf, of bijvoorbeeld in een beekje.

De prullenbak

In mijn keuken heb ik ook altijd een aantal pedaalemmerzakken, voor het verzamelen van het afval. Deze bind ik aan de buitenkant van één van onze tassen en legen we regelmatig. Neem niet teveel mee: als je ergens een boodschap doet, heb je vaak weer nieuwe tasjes die als vuilniszak kunnen dienen. Wel slim om mee te nemen: hersluitbare zakjes. Hierin kun je bijvoorbeeld droogvoer kwijt, of boodschappen opbergen zonder onhandige of zware verpakkingen.

De voorraadkast

Over eten en drinken kun je ook een boek schrijven. Wat is nou handig om mee te nemen? Inmiddels heb ik een aantal favoriete producten die altijd in de etenstas (waterdicht) meegaan:

• havermout
• melkpoeder (aan te maken met water tot melk, voor je havermout en koffie)
• noten of studentenhaver
• cup a soup of zakjes aanmaaksoep
• noodles
• Kleine cupjes beleg zoals jam, chocopasta, honing
• Oploskoffie
• Aardappelpuree
• Zakjes thee, bouillonpoeder, zakjes peper, zout, kaneel
• Wraps
• Blikjes tonijn
• Droge worst
• 1 of 2 zakjes instant droogvoermaaltijden van Adventure Food

Verse producten

Natuurlijk stop ik niet alles van tevoren erin en niet allemaal tegelijk. Wel zorg ik er minimaal voor dat ik altijd alvast wat tussendoortjes en een ontbijtje bij me draag, in het geval je niet op tijd een winkel vindt om je inkopen te doen. Verse producten zijn handig om onderweg op te eten, want deze zijn zwaar om mee te zeulen. Als je weet dat je bijna ergens bent, of ergens langere tijd blijft, loont het de moeite om veel verse producten te koken en eten. Als gezonde compensatie voor de vaak toch wat eenzijdige voedselkeuze onderweg.

Gevriesdroogde maaltijden

Adventure Food (en soort gelijke producten) biedt gevriesdroogde maaltijden van hoge kwaliteit aan, waarbij je zeker weet dat je écht goede voedingsstoffen binnenkrijgt, met voldoende calorieën en een goede verhouding tussen eiwitten, vetten en koolhydraten. Ze zijn bovendien ideaal om klaar te maken, omdat er enkel heet water bij gegoten hoeft te worden, waardoor je geen kostbaar gas verliest door een maaltijd langere tijd te moeten koken. De maaltijden zijn wel behoorlijk prijzig. Ik neem om die reden enkel wat maaltijden mee als noodvoorziening, bijvoorbeeld als er geen eten beschikbaar is, of als ik echt al langere tijd geen gezonde maaltijd heb gegeten. Je koopt dit soort maaltijden bij buitensportzaken als de Bever.

Water

Water is je eerste levensbehoefte. Zorg dat je echt voldoende water met je mee kan dragen, en dat je weet hoe het zit met de waterbevoorrading onderweg. Het is heel eenvoudig als je door bebouwde gebieden komt, want iedereen wil je gerust vers water geven en je flessen vullen. Houdt rekening met het water dat je nodig hebt om te koken, en te drinken bij warm weer. Wij dragen 1,5 literflessen, kleinere bidons en soms ook een camelbak (waterzak met een drinkslang) van 3 liter met ons mee. Ik heb ook een waterfiltertje bij me, waarmee ik eventueel water uit een rivier kan filteren. Zeker het overwegen waard als je verder de natuur in trekt.

De keuken zit in het ondervak

Het eten doe ik zoveel mogelijk bij mijn andere keukengerei in het ondervak van mijn tas. Als ik net inkopen heb gedaan, past het soms niet allemaal meer, en draag ik de rest bovenop de rest van mijn spullen in mijn bovenvak. Het water zit in flessen aan de zijkanten van mijn backpack, en de camelbak kan in vrijwel elke backpack in een speciaal vak tegen je rugpand aan, in je hoofdvak. Het drinkslangetje kan dan over je schouder, zodat je tijdens het lopen kan drinken zonder je tas af te zetten.

De badkamer

Dit gedeelte, dat ik in mijn bovenvak (de flap) van mijn tas bewaar, is het minst omvangrijk. Ik gebruik hier ook hersluitbare zakjes voor wat miniflesjes shampoo, zeep en conditioner. In een ander zakje doe ik wat EHBO-spullen zoals:

• pleisters
• paracetamol
• ORS
• deet
• tekentang
• gewöhl voetenzalf
• pleistertape
• drukverband
• zonnebrandcrème
• maandproducten voor de vrouwen

In hetzelfde vak doe ik ook mijn waterfilter en isolatiedeken. Als wc-papier kun je een rol meenemen of pakjes zakdoekjes. In mijn heupband heb ik nog een lippenbalsem zitten: als je veel buiten bent en wandelt, kan dit erg prettig zijn.

Overigen

Natuurlijk heb je meer kamers in je huis, en is er nog ruimte voor overige producten. Hieronder vallen bijvoorbeeld de volgende zaken:

• Oplaadkabels (telefoon, e-reader, hoofdlampje, horloge)
• Powerbank
• E-reader of ander leesvoer (geen noodzaak natuurlijk, wel heel fijn)
• Hoofdlampje
• Kompas en/of kaarten, of andere navigatiemiddelen
• Schrijfmiddelen (ook niet noodzakelijk)
• Regenhoes voor je tas
• Plaksetjes voor je slaapmatje

Vuistregel is dat je de zwaarste spullen tegen je onderrug plaatst. Daar zit bij mij dus mijn slaapmatje en kleding. Maar ook mijn powerbank prop ik vaak daar om die reden, net als mijn e-reader en schrift, die ik tegen de achterwand van mijn backpack stop. De snoertjes, lamp, plakset en regenhoes zitten ook in de flap van mijn bovenvak.

Het bericht Backpacken met gezin: praktische zaken verscheen eerst op Struin Stories.